baġ ~ baγ ~ baḳ ~ paḳ “bağ, köstek, bent, bohça, bölük; örtü”; baγlıγ ~ baġlıġ “örtülü, hasır örtülü; tutuklu; bohça, paket” (bk. Yıldız, H . (2013). Eski Türkçede Dokumacılıkla İlgili Söz Varlığı . Arış Dergisi , (9) , 82-91 . DOI: 10.34242/akmbaris.2019.54)
Kelime Türkçeden Farsça ve Macarcaya da geçmiştir. (bk. KARAAĞAÇ, G. (1998). Türkçenin Komşu Dillere Verdiği Giyim Kuşam Kültürüyle İlgili Kelimeler. Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi, (5).)
2. anlam
Farsça baġ “bahçe” kelimesi Eski Türkçede de bulunmaktadır (bk. Gabain, A. V. (2007). Eski Türkçenin Grameri. Ankara: TDK Yayınları, s. 266.)