adaş; dost.
Aysu Ata bu kelimeyi şu şekilde açıklamaktadır:
ataş kelimesi Türk dilinin ilk yazılı metinlerinden itibaren ataş, attaş, adaş, addaş olmak üzere pek çok örnekte geçmiştir (EDPT 72). Kelimedeki +dAş eki için +da+eş etimolojisini ilk defa W. Bang ileri sürmüştür (W. Bang, “Turcologische Briefe aus dem Berliner ungar. Institut”, Ungarische Jahrbücher, Bd. VII, 1927, s. 41 (3 no’lu not). Ayrıca bkz. A. Caferoğlu, “Türkçede ‘-daş’ lâhikası”, İstanbul 1929. B. Atalay, Ekler ve Kökler, Đstanbul 1941, s. 82.) A. İnan, bugün Türkiye Türkçesindeki “adaş, isimdeş” anlamının kelimenin gerçek anlamı olmadığını, tarihî Türkçelerde olduğu gibi günümüz Türk dillerinde de kelimenin “arkadaş, dost” için kullanıldığını açıklamaktadır.
ATA, A. (2012). Rylands nüshası satırarası Türkçe Kur’an tercümesi’nde hapax, s. 6.
Örnek cümle:
adaş tuttı ay toldı eḍgü kişi küsemiş atı erdi eḍgü işi (Kutadgu Bilig 502)