ada “tehlike” kelimesinden türemiş olup “tehlikeye atmak” anlamındadır.
ada ~ edhe
Tehlike anlamına gelir. “ada tuda” ikilemesinde de kullanılır. Eski Uygur metinlerinde” ada tuda” ikilemesinde geçen tuda “engel, tehlike” sözcüğüdür (Öztural, 2002: 190).
Özertural, Z. (2002). Eski Türkçe tu-” kapamak” Eylemi Üzerine.
açḳaç
anahtar.
açuḳ
Açık. [adın ma bu él bodnı ḳaç törlüg ol/munı adra tutġu açuḳ bolsa yol (KB 5550)]
açsız
Tok olma, tok.
açsıḳ
Acıkma.
açmaḳ
Acıkmak.
açlıḳ
Açlık. [ajun toḳluḳı barça açlıḳ-turur/ereji sewinçi kör emgek erür (KB 5317)]
açita
Skt. Kutsal bir çalgıcı.
açıtmaḳ
Acıtmak, incitmek. [sözün sökse yalŋuk açıtsa tilin süŋükke sızıġ ol köŋülke yalın (KB 2578)]